Pale Horse

Waar begon de tocht?

Pale Horse ontstond voor mij vanuit mijn onderzoek naar virussen, maar vooral vanuit de vraag wat zo'n besmetting met de mens doet en hoe de mens zich verhoudt tot het virus. Hoe het menselijk gedrag en de menselijke conditie veranderen en uiteenvallen wanneer de ziekte zich verder ontwikkelt.

Ik wil hierbij met mijn verhaal niet zozeer een toekomstvoorspelling geven of een film maken over een nieuwe pandemie, maar eerder een scenario laten zien dat niet uit te sluiten valt. Wat gebeurt er wanneer de wereld die we kennen niet langer functioneert en de structuren die ons overeind houden verdwijnen?

De wereld onder en boven de grond

Bunkers, forten en ondergrondse verblijfssystemen worden gebouwd om de mens te beschermen tegen een mogelijke ondergang. In Pale Horse draai ik dat idee om. De plek die ooit als veiligste toevluchtsoord werd beschouwd, wordt zelf getroffen door een onbekend virus. Binnen de bunker ontstaat een eigen samenleving met regels, functies en hiërarchieën. Iedereen heeft een functie, die soms wordt opgelegd.

Daarboven ligt een verlaten sneeuwlandschap. De sneeuw bedekt alles en maakt het landschap desolaat en ambigu. Het is een fysiek en mentaal obstakel voor de tocht, maar ook een ruimte waarin de mogelijkheid van een nieuw begin bijna niet bestaat.

Waarom Pale Horse?

De titel Pale Horse verwijst naar het vale paard uit de Apocalyps, de laatste van de vier ruiters. Voor mij staat het paard niet alleen voor het einde, maar ook voor beweging, dragen en voortgaan. Het vale paard is verbonden aan Marek. Het staat voor wat hij met zich meedraagt, de mogelijkheid van hoop. Zolang hij blijft bewegen, blijft die mogelijkheid bestaan.

Een film op 16mm

Pale Horse wordt een kortfilm van ongeveer 22 minuten, die we midden januari 2027 in België draaien. We kiezen er bewust voor om de film volledig op 16mm te draaien. Het analoge medium is fragiel, traag en vergankelijk, eigenschappen die sterk resoneren met het verhaal.

De wereld van Pale Horse speelt zich af in een tijdloze zone waarin elementen uit verschillende tijden samenkomen. De aankleding blijft sober, minimaal en ambigu, zodat het niet duidelijk is wanneer het verhaal zich precies afspeelt, maar wel herkenbaar en menselijk blijft.

Waarom nu?

Vandaag leven we met de voortdurende mogelijkheid dat de wereld die we kennen kan veranderen. Het is niet de gebeurtenis zelf die mij wakker houdt, maar wat het idee van zo’n mogelijkheid met een mens doet.

Collectieve crisissen blijven zich herhalen en zo ook de geschiedenis. De vorm verandert, de omstandigheden veranderen, maar de mens blijft in veel opzichten hetzelfde. Het verhaal van Pale Horse is relevanter dan ooit. Wat in de film als een extreme en verre situatie lijkt, komt vandaag steeds dichter bij onze werkelijkheid.

Daarom willen we gedurfde, menselijke films maken die trouw blijven aan hun materie, de realiteit en aan hun verhaal. Cinema stelt ons in staat om het onzichtbare aan te raken, om opnieuw te kijken naar de mens en naar de wereld waarin we leven.